ทฤษฎีการเรียนรู้กลุ่มพฤติกรรมนิยม ( Behaviorism)

ทฤษฎีการเรียนรู้กลุ่มพฤติกรรมนิยม ( Behaviorism)

               ติวเตอร์  โก โฮม  (http://www.tutorgohome.com/otherarticlesz/888-ทฤษฎีการเรียนรู้.html) ได้กล่าวไว้ว่า  

ทฤษฏีนี้มีความเชื่อพื้นฐานที่สำคัญ  2  ประการ คือ

1.  เชาวน์ปัญญาของบุคคลมิได้มีเพียงความสามารถทางภาษาและทางคณิตศาสตร์เท่า นั้น  แต่มีอยู่อย่างหลากหลายถึง 8 ประเภทด้วยกัน  ประกอบด้วย

-   เชาวน์ปัญญาด้านภาษา(Linguistic intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านคณิตศาสตร์หรือการใช้เหตุผลเชิงตรรกะ(Logical mathematical intelligence)

-   สติปัญญาด้านมิติสัมพันธ์(Spatial intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านดนตรี(Musical intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านการเคลื่อนไหวร่างกายและกล้ามเนื้อ(Bodily kinesthetic intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านความสัมพันธ์กับผู้อื่น(Interpersonal intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านความเข้าใจตนเอง(Intrapersonal intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านความเข้าใจธรรมชาติ(Naturalist intelligence)

เชาวน์ ปัญญาของแต่ละคนอาจจะมีมากกว่านี้  คนแต่ละคนจะมีความสามารถเฉพาะด้านที่แตกต่างไปจากคนอื่น  และมีความสามารถในด้านต่างๆ ไม่เท่ากัน

2.   เชาวน์ปัญญาของแต่ละบุคคลจะไม่อยู่คงที่อยู่ที่ระดับที่ตนมีตอนเกิด แต่สามารถเปลี่ยนแปลงได้  หากได้รับการส่งเสริมที่เหมาะสม

          สมปอง   จันทคง ( http://www.kroobannok.com/blog/35261) ได้กล่าวไว้ว่า ผู้บุกเบิกทฤษฎีนี้คือ  การ์ดเนอร์ (Gardner) จาก ม. ฮาร์วาร์ด ในปี  ๑๙๘๓  แนวคิดนี้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางความคิดเกี่ยวกับ  “เชาวน์ปัญญา”  เป็นอย่างมาก  ผู้เรียนสามารถแก้ปัญหาในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ หรือการสร้างผลงานต่าง ๆ สัมพันธ์กับวัฒนธรรม  เชาวน์ปัญญาทางภาษาและคณิตศาสตร์  เชาวน์ปัญญาของบุคคลไม่อยู่คงที่  จะมีการเปลี่ยนแปลง  พัฒนาหากได้รับการส่งเสริมที่เหมาะสม  เชาวน์ปัญญาของบุคคลประกอบด้วย

1.      ความสามารถในการแก้ปัญหาในสภาพการณ์ต่าง ๆ  ที่เป็นไปตามธรรมชาติและตามบริบท

ทางวัฒนธรรม

              2.  ความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานที่มีประสิทธิภาพและสัมพันธ์กับบริบททางวัฒนธรรม

              3.  ความสามารถในการแสวงหาหรือตั้งปัญหาเพื่อหาคำตอบและเพิ่มพูนความรู้เชาวน์ปัญญา  ๘  ด้านตามแนวคิดของการ์ดเนอร์

                             -  เชาวน์ปัญญาด้านภาษา

- เชาวน์ปัญญาด้านคณิตศาสตร์หรือการใช้เหตุผลทางตรรกะ

- เชาวน์ปัญญาด้านมิติสัมพันธ์

- เชาวน์ปัญญาด้านดนตรี

- เชาวน์ปัญญาด้านการเคลื่อนไหวร่างกายและกล้ามเนื้อ

- เชาวน์ปัญญาด้านการสัมพันธ์กับผู้อื่น

- เชาวน์ปัญญาด้านการเข้าใจตนเอง

- เชาวน์ปัญญาด้านความเข้าใจธรรมชาติ

การประยุกต์ใช้ทฤษฎีในการเรียนการสอน  แนวทางการนำทฤษฎีพหุปัญญามาใช้ในการเรียนการสอนมีดังนี้

1. เนื่องจากแต่ละบุคคลมีเชาวน์ปัญญาแตกต่างกัน  ดังนั้นในการจัดการเรียนการสอนควรมีกิจกรรมการเรียนรู้ที่หลากหลาย  จะช่วยให้ผู้เรียนทุกคนมีโอกาสที่จะพัฒนาตนเองอย่างรอบด้าน  พร้อมทั้งช่วยส่งเสริมศักยภาพหรือความสามารถเฉพาะตนของผู้เรียนไปในตัว

             2.  เนื่องจากผู้เรียนมีระดับพัฒนาการในเชาวน์ปัญญาแต่ละด้านไม่เท่ากัน  ดังนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องจัดการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับขั้นการพัฒนาการในแต่ละด้านของผู้เรียน ที่หลากหลาย

             3.  เนื่องจากผู้เรียนแต่ละคนมีเชาวน์ปัญญาแต่ละด้านไม่เหมือนกัน   แต่ละคนมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง  มีความแตกต่างกัน  หลากหลาย  สามารถนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ส่วนรวม

           4.  ระบบการวัดผลประเมินผลการเรียนรู้ควรต้องมีการปรับเปลี่ยนไปจากแนวคิดเดิมที่ใช้การทดสอบวัดความสามารถเชาวน์ปัญญาเพียงด้านเดียว  ควรประเมินอย่างหลากหลายและตามสภาพจริง 

บริหารการศึกษา กลุ่มดอนทอง52( http://dontong52.blogspot.com/) ได้กล่าวไว้ว่า ผู้บุกเบิกทฤษฎีนี้ คือ การ์ดเนอร์ จากมหาวิทยาลัยอาร์วาร์ด ได้ให้คำนิยาม “เชาว์ปัญญา” (Intelligence)ไว้ว่า หมายถึง ความสามารถในการแก้ปัญหาในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ หรือการสร้างสรรค์ผลงานต่าง ๆ มีความสัมพันธ์กับบริบททางวัฒนธรรมในแต่ละแห่ง

การ์ดเนอร์มีความเชื่อพื้นฐานที่สำคัญ 2 ประการ คือ

1. เชาว์ปัญญาของบุคคลมี 8 ประการด้วยกัน ได้แก่

1.1 เชาว์ปัญญาด้านภาษา

1.2 เชาว์ปัญญาด้านคณิตศาสตร์ หรือการใช้เหตุผลเชิงตรรกะ

1.3 สติปัญญาด้านมิตรสัมพันธ์

1.4 เชาว์ปัญญาด้านดนตรี

1.5 เชาว์ปัญญาด้านการเคลื่อนไหวร่างกายและกล้ามเนื้อ

1.6 เชาว์ปัญญาด้านการสัมพันธ์กับผู้อื่น

1.7 เชาว์ปัญญาด้านการเข้าใจตนเอง

1.8 เชาว์ปัญญาด้านความเข้าใจธรรมชาติ

2. เชาว์ปัญญาของแต่ละคนจะไม่อยู่คงที่ แต่สามารถเปลี่ยนแปลงได้หากได้รับการส่งเสริมที่เหมาะสม

               สรุป

ทฤษฏีนี้มีความเชื่อพื้นฐานที่สำคัญ  2  ประการ คือ

1.  เชาวน์ปัญญาของบุคคลมิได้มีเพียงความสามารถทางภาษาและทางคณิตศาสตร์เท่านั้น  แต่มีอยู่อย่างหลากหลายถึง 8 ประเภทด้วยกัน  ประกอบด้วย

-   เชาวน์ปัญญาด้านภาษา(Linguistic intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านคณิตศาสตร์หรือการใช้เหตุผลเชิงตรรกะ(Logical mathematical intelligence)

-   สติปัญญาด้านมิติสัมพันธ์(Spatial intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านดนตรี(Musical intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านการเคลื่อนไหวร่างกายและกล้ามเนื้อ(Bodily kinesthetic intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านความสัมพันธ์กับผู้อื่น(Interpersonal intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านความเข้าใจตนเอง(Intrapersonal intelligence)

-   เชาวน์ปัญญาด้านความเข้าใจธรรมชาติ(Naturalist intelligence)

2.   เชาวน์ปัญญาของแต่ละบุคคลจะไม่อยู่คงที่อยู่ที่ระดับที่ตนมีตอนเกิด แต่สามารถเปลี่ยนแปลงได้  หากได้รับการส่งเสริมที่เหมาะสม

ที่มา

ติวเตอร์  โก โฮม .[online]http://www.tutorgohome.com/otherarticlesz/888-ทฤษฎีการเรียนรู้.html.เข้าถึงเมื่อ 28 สิงหาคม 2558.

สมปอง   จันทคง.[online] http://www.kroobannok.com/blog/35261.เข้าถึงเมื่อ28 สิงหาคม 2558.

บริหารการศึกษา กลุ่มดอนทอง52 .[online]http://dontong52.blogspot.com/.เข้าถึงเมื่อ28 สิงหาคม 2558.